2009/Jun/14


สองบรรทัดถูก Enter ทิ้งไป อย่างไร้ความหมาย
 
ผลิตเศษ ช่อง ให้ ว่าง ปน เพื่อ เปื้อน ไปกับ คำ
 
รูป Polaroid ที่ขอบขั้วเป็นวัสดุ พลาสติก โดนเก็บ
 
หนังสือเรียนวิชาภาษาไทย มี Sub ภาษาอังกฤษ
 
งานออกแบบกราฟิก ขึ้นรา เพราะ Photoshop CS4
 
แสง warm white ช่วยให้ผิวบุคคล นวลตา อบอุ่นจริงๆ
 
พฤษภาคม 52 อยากแบ่งวันวันนึงให้ มิถุนายน 52
 
 
แต่.. ใคร
จะรู้
 
แน่นอนอยู่แล้ว ..
                     การ double click ทำให้เราติด virus แต่ก็ทำให้ เรา เข้า.ถึง
 
                     ประสบการณ์
                     ทำให้เรารู้    หลายสิ่งที่เราไม่เคยต้องการ และต้องการรู้ 
                     นั่นทำให้โลกกลม มีแรงโน้มถ่วง
                     และร้อนขึ้น
 
แน่นอนอยู่แล้ว ..
                     นาฬิกา ของทุกคน หมุน
                     เป็นวงกลม
                        
                     ที่ไม่มี วัน
                                  ตรงกัน
 
 
 
รถไฟมา ..แล้วก็ไป
                           เราไม่ได้รอรถไฟ จริงๆแล้ว
                           เรารอใครซักคน
                           จากขบวนใดขบวนหนึ่ง      
                           ซึ่งก็ยังไม่รู้ ว่าขบวนไหน
                           อยู่..ต่างหาก
 
 
      คนที่คือความหมายของ สองบรรทัด ที่เว้นว่างไว้
      และอยู่ในจินตนาการของสาร โพลารอยด์.. 

2009/May/24

 

 สวัสดีครับคุณผู้ฟัง คุณกำลังอยู่กับผม พรอคโค่ และคลื่น 91.0 Soon FM

 

                                           หน่อย

                                    "ปิดวิทยุซะ ลูกลื่น"

 

                                           ลูกลื่น

                               "ผมรอฟังเพลงๆนึงอยู่ครับ"

 

                                           หน่อย

                                         (เสียงแข็ง)

                                    "ปิดซะ .. เสียเวลา"

 

:Pull the plug

 

 

 

                     ว่ากันว่า  การเปลี่ยนแปลง ทำให้เราเสียศูนย์ความเสถียร ณ จุดฐาน

                             แต่มันก็เจ๋งกว่า สูญเสีย ในขณะที่เรา นิ่งหยุดอยู่กับที่ ตั้งเยอะนี่

 

                    ก็ว่ากันไป

 

 

 

 

                                นโยบายทางจินตคณิตที่ว่า เลขศูนย์นั้นมีค่า 

                ค่าอย่างน้อยสุดของมันยังมากกว่า -1   

ซึ่งถือเป็นตรรกะของทฤษฎีสมคบคิด ที่น่าเชื่อถือ

 

                 ผมตื่นขึ้นมาในเช้าวันเสาร์ และพบว่าความง่วงมันยังคงความเข้มข้นอยู่

                 กลิ่นอายของด้านมืด สร้างเกราะกันสภาวะต่อต้านการทำงานที่เรียกว่า

                                                  ความเกียจคร้าน

    อย่างหนาแน่น ในละแวกเวลานั้น

 

                                 ผมมักถูกใครก็ตามที่ Level มากกว่า ทำงานให้คนคนนึง

                        เธอชื่อหน่อย

              ไม่ว่าใครก็ตาม ในบรรทัดนั้น จะเป็นใครก็ตามแต่ เค้ามักว่ากิจกรรมของผม

               มันช่าง

 

                                       เปล่าประโยชน์

 

 

         นั่นน่ะสิ

         ประชาธิปไตย เค้ามี สิทธิ มากกว่า อีกอัน ที่เป็นของผมได้ยังไง?

                          นั่นไม่ใช่คำถาม เสียดเย้ย ที่ไม่ได้ต้องการคำตอบ

                                           ประหนึ่งความสงสัย ที่ใคร่ละลาย ด้วยความกระจ่าง

                                                   อย่างมีเหตุผล

 

 

              ถูกต้องครับ.. ไม่ทั้งหมด

                     แต่เท่าทัน ที่ผมพอดีคิดเตรียมไว้

                              บุคคล ที่ไว่วานผม  มีอำนาจ เงิน.. มากกว่าผม นั่นไง

 

 

     "อ๋อ..ถ้าคุณคิดว่าแฟชั่นอย่างผมมันสุดหรู

                                    กระนั้นผมคงต้องเปลือยจ้อนเดินหมากกระมัง"

 

 

             Everything that has a begining,has an end

                                                      :  The Oracle | The Matrix |

 

 

          ในเมื่อความช่วยเหลือ ไม่เป็นไปตามกฎข้อที่ 3 ของท่านนิวตันกล่าว

                      อสมการของแรงกระทำ ต่อ แรงปฎิกิริยา

                               ปะทุขึ้นในโลกที่เต็มไปด้วยการสมมติจริยธรรม

 

 

                   ฟันเฟือง เขี้ยวเล็กๆ ทุพพลภาพ จากการขาดสภาพคล่องทางตราสาร

                            วัฎจักร ปัจจัย 4 ลัดวงจร

                                         จะกลายเพียง อุทาหรณ์ ที่โดนกาลครั้งหนึ่ง

                                                                           กร่อนกระจายลง

 

 

          คำถาม คำขอร้อง คำนำ คำทั้งหมด กลายเป็นคำสั่ง

                    นี่ก็อีก เขียนคำว่า อิทธิพลของเค้า ทับลงบน สุนทรียะของผมซะมิด

 

                                  ผมโดนบีบบังคับ

                                  ความยุติธรรม ถูกความร้อนของโลก ระเหยเสียสิ้น

                                  มีอวัยวะบางอย่าง ดึง รั้ง ขวาง กั้น ปิด บัง

                                  จินตนาการ..   โลกเสมือนแสนสุขของผม

                                  ต่อให้ผมมียานพาหนะ  คุณก็ไม่ให้โอกาสผมขับเคลื่อนมัน

                                  มันทำให้ผมหลอกตัวเองอีก

                         คงมีซักวัน     พรุ่งนี้       อนาคต

 

                                           มันคงเป็นแค่ ช่องว่าง ที่ไม่มีแสง หลังเปลือกตา

                                                       ผมโกรธนะ ที่มีใคร ย้อมยืมช่วงเวลานั้นไป

                                                                คำคิดที่ผลิตขึ้น กลับแก้แค้นใครไม่ได้

                                                         นอกจากทำร้าย ตัวเอง

 

      everythings gonna be alright

 

                                 เพียงแค่ 23 ชั่วโมง 59 นาที นั่นคือ ช่วงเวลาที่มีค่า ของวัน

                                 และในเวลาเที่ยงคืน ต่อจากนั้นเพียง นาทีเดียว

                                 แม้ว่าเรื่องที่คุณคิด หรือเกิดขึ้นในนาทีนั้น จะดูไร้สาระเพียงใด

                       มันจะไม่เป็นการเสียเวลาเลย

 

                                           ฟังผม หน่อย

                                           ผมมีค่า   ถ้าใครก็ตามคนนั้น พยายามมอง และเห็น

 

91.0 เปิดเพลงรักที่คุณไม่ได้ฟังบ่อยนัก และคือนั่นคุณจะไม่ได้ฟังเพลงนั้นอีกเลยในคลื่นไหน

     และคุณก็จะไม่ได้ฟังมันจนจบเพลง แม้จะไม่รู้อยู่แล้วว่าเนื้อร้องจะแปลว่าอะไร

ทำนองจะทำให้คุณทราบในความซึ้งไปลึกเท่าใด

 

                 some fool's time might fill a full time

 

                แล้วผม จำต้อง ปิดวิทยุ ให้คนคนนึง คนนั้น

 

"ลูกลื่น ไม่ได้ยินรึไง บอกให้ปิดไง .. .   .ปิดวิทยุให้หน่อย!!"

 

                             โดยที่ผม ก็ไม่เคยรู้จักเธอ ..                      


edit @ 24 May 2009 07:04:04 by Iche'

2009/Jan/09


 
 
 
 
นามธรรม
 
 
              โน้ตบุค แบต จะหมด
               ข้าวโพด โกรก เปลี่ยน สี
               คำพูด บอก สวัสดี
               โข สุขขี ปีใหม่ เออญ .. รวนชิ
 
 
 
 
 
สัจธรรม
 
 
             ปริญญาบัตรที่ได้มา เหวี่ยงไปรวมกับกองหนังสือเรียนที่ผ่านมา เมื่อปลายปีก่อน
     มันไม่เห็น มีกุญแจ พาสเวิร์ด คำใบ้ รหัสมอส ลำแสงออร่า หรือกระทั่งคำขวัญวันเด็กใด
             ที่ จะมาเฉลยทาง ในด่านต่อไปของชีวิต..  มันกลับว่างเปล่า
 
             ว่างเปล่าไปด้วย คำที่สวยหรูขัดหูแสบตาภาษาทางการอ่านง่ายควายงงตรงตัวจั่วชื่อ
              อยู่อย่างซื่อบื้อ ด้วยฟอนต์ วนิดา ลายไทย หมึกเข้ม ในปกนวมเทาเงานุ่มที่ชุ่มคราบ
 
              ก็แค่ด่านอีกด่านหนึ่ง   เรายังไม่เคลียร์นี่นา
 
 
 
รูปธรรม
 
 
 
     ปรากฏการณ์ จันทร์ยิ้ม  ไม่ได้บอกเราด้วยน้ำเสียงเงียบร่าย ว่า อะไร อะไร ที่เราเฝ้ารอจะดีเด่
    โดดเด่น เน้นตัวหนา  แต่กลับตะคอกใส่เราโดยนัย ว่า ไม่ว่า อะไร อะไร จะเลวรั่วชั่วร้ายตายลับ
               ดับแสงแดงสาดขาดไหม้ไร้สิ้น แค่ไหน ยิ้ม นะ ยิ้มไว้   ..ผ่านมันไปให้ได้  อีกที
 
                                                  วันวันไร้ซึ่งแสงดนตรี
                                                   ปีปีเปลี่ยนไปหม่นความหมาย
                                                    จบจบจรดไปจนวันตาย
                                                     จากเจ็บจนจืดจางกว่าหาย   ยาวนาน..      
                                          รวนชิ
 
 
คุณธรรม
 
 
                 ตอนนั้นผมเป็นยังไง
                 ตอนไหนผมเป็นหยั่งงี้
                 ตอนนั้นผมขอโทษที
                 ตอนนี้ผมขอโทษใคร  ..  แฮ่ะๆๆ รวนชิ
 
 
 
                              สัปดาห์ที่แล้วผมเห็นคนตาบอดที่เค้าเดินร้องเพลงขอตังค์  มีผู้ช่วยพาเดินวน
                                   แถวๆ รัชดาไนท์ ไม่ได้ร้องเพลง  เขาไม่ได้บกพร่องต่อหน้าที่  เขาไม่ได้
                           เป็นหวัด หรือเจ็บคอ เขาไม่ได้เปลี่ยนจุดขายแบบใหม่  เขาไม่ได้ร้องไห้ให้คุณ
                                    สำนึก สงสาร กระทั้งเสียใจ  ..เขาถือกระเป๋าตังค์
 
 
                           เขาพูดชื่อผมออกไมค์ ดังแล้ว วนเล่า ไม่ใคร่จะปิด ไม่คิดจะเหนื่อย
                            อ่า ..ใช่ครับ    รู้ซะแล้ว..   กระเป๋าตังค์เป็นของผม
 
                                               ขอบ อก ขอบใจ ขอบคุณซะเลยดีกว่า
                                          ไม่ได้ป้าเค้านี่ผมต้อง อะอาอิอีอุอูโอะโอ อะไรบ้างก็ไม่รู้ ..เห้ออ
                                      เออ..
                                     โล่ง อก โล่งใจ   อ่า.. เอ่อ   เอ้ย..ป้ารู้ชื่อเราได้ไงฟะ!!
 
                       :อ่าวในวงเล็บนะนักเรียน  วงเล็บเปิด
              
              (คงจะเป็นซักคนที่่ป้าแกขอให้อ่านชื่อบัตรในกระเป๋าให้แกฟัง  หรือไม่แกก็คงมองเห็น!!
                        
                        :อ่าว วงเล็บขบ. เอ้ย..ปิด 
                           ) 
 
                               คิดไป นึกมา   ผู้ช่วยแกตาไม่บอดนี่หว่า   ..เรื่องโง่ว โง่ว์
 
                                         ผมคุยกับป้าแกซักพักหลังจากนั้น  จำได้ลางๆมีเรื่องนึง
                                          ค่ายเพลงจะมาเก็บค่าลิขสิทธิ์จากแก
                                           "จะบ๊างะ!!" ผมอุทานด้วย c#
                                                                                  กูฟังเพลงไทย   ..ไม่อร่อยเลยจริงๆ
 
 
 
โลกธรรม
 
 
                 คุณรู้อะไรไม๊ครับ  ผมหลงทางในความเป็นจริงอยู่ช่วงหนึ่งที่ผ่านมา
                  มันเกิดขึ้นเมื่อคุณ ไม่มีนาฬิกา เวลาจะเดินซ่อนเร้นไม่ให้เราสังเกตเห็น
       มันอาจจะแอบหมุนทวนย้อน เร่งเร็ว อืดช้า หรือกระดิกตามจังหวะเพลงที่มันชอบอยู่ 
 
                    ไม่ทรมาน แต่มันเคว้งขาด หวาดวิ่นอะไรก็ไม่รู้อยู่เนืองๆ
 
                  นั่งรอความหวัง ยังไม่พร้อมเจอความจริงใดใด  กระสับกระสนแต่นิ่งงัน
                  เคมีพ่นป่นผสาน ทางเดินอาหารไกวแกว่ง  ทะเลาะกับตัวเองฮึมฮัม
 
                  และสุดท้าย เมื่อผมได้ออกมามองอักขระพลศาสตร์ดารานามว่า  "เวลา"
 
 
                                                            ผมหลงรักช่วงเวลา ก่อนหน้านั้น
                                                                 ช่วง ..ที่ผม        ไม่รู้เวลา    อันใด..
 
 
 
                            หมดจันทร์ ดันเปิดแสงสุริยา
                            ปิดตา ยังเกิดแสงความคิด
                            กระจัด ฝลัดจ์เบาวจ์ เงา ประณีต
                            เปลี่ยนทิศปรับจริงปนจินตนา      ..รวนชิ
 
 
 
 
 
วัฒนธรรม
 
 
 
                 กะหล่ำปลีมีตังค์ในกระเป๋า 25 ไม่พอจ่ายค่ากินข้าวเหนียวส้มตำกับเพื่อนที่หารกัน
                          เกือบลงตัว คนละ 47 บาท โดยประมวล
 
                          เลยไปกดตังค์ที่แบงค์ธนาคารไทยพานิด แห่งนึง มาสี่พัน เผื่อจ่ายค่าหอ
                          เอาแบงค์พันมาจ่ายเค้าเนาะ  .."ไม่รับ ไม่มีทอน" 
 
                           มองหน้ารู้เลย กลัวแบงค์ปลอม บอกต่ออีกว่า "ไม่มีใครรับแล้ว ไปถามสิ"
 
                           กะหล่ำปลีอุทานสบถ "โอ่ว.. หอมเจียวเอ้ยยย" ในใจ
 
                           ณ โญ บาญ   ทั่ณ  ได ครี่ แก้ แปล วิกฤษ  คำผิดนี้ได้     บอกคำเดียวครัับ..
 
                                             ด่วน!!!!!!!
 
                                                    สั่งการไปเลยครับ   พ่อมึ้งงง..
 
 
 
 
อารยธรรม
 
                             พจนาณุกรมไทย ลบ คำว่า "รัฐธรรมนูญ" ออกไปจนเกือบหมด
                             เล่มที่เหลือ  ก็ระบุใน นขลิขิต ไว้ว่า "ตีความหมายได้จากในสิ่งที่เรียกอย่างนี้"
 
                             แม่สี สองในสาม ทะเลาะกัน เลอะเทะ(;คำยืมจากโฆษณา)  
                             จนอีกสีหนึ่งที่เหลือ ไม่สบายพระทัย
 
                             ความไทยแท้ ทำให้ไทย ไม่เหมือนไทย??
 
                             เรื่องจริงทำให้คนดูมีสาระ อยู่เหนือกว่าคนไร้สาระที่แสวงหาจินตนาการ
 
                             ซาตาน หรือ ซานต้า  ที่ลงปล่อง กล่องไฟ ใน ซานติก้า เช้าตรู่สุดของปี
 
                             ไม่รู้สิ  ..ท เป็น พ และครานี้  พท
 
           :หมายเหตุ - ขอสงวนสิทธิ์การเปลี่ยนแปลง ตลบตะแลง ตะแบง บิด ปิดไว้เป็นความลับ
                        โดยมิต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า เป็นการส่วนตัว หรือต่อสาธารณะใดใด อื่นๆ อีก.
 
 
 
 
 
 
 
มโนธรรม
 
                        ใครคือ ฮีโร่ เราต้องการคุณ..
 
 
                                     ไม่ว่าจะเป็น เด็กขายพวงมาลัยที่โดนยุงลายกัด อย่าเพิ่งเป็นไข้เลือดออก
                                      ตัดชุดไอ้ยุงลายมาช่วยเราก่อน
 
                                      อดีตเศรษฐีเจ็ดหมื่นสามพันล้าน ที่อาจหาญกระโดดลงจากยอดตึกชินวัตร
                                      ลงมาขับเคลื่อน bad mobile ตะกาย ฟาดฟัน ตะบันเหล่าร้าย
 
                                 หรือ เหล่ามนุษย์กลายพันธุ์  เอ่อม..หรือแปลงเพศก็ได้ สำแดงพลังจากด้านมึด
                                      กระชากหน้ากากด้านสว่างสร้างภาพ ให้ที
 
                             เออ ..หรือจะเป็นครูบาอาจารย์ นักวิชาการ ปากเก่งฝีมือกล้าแกร่ง มาแกว่งเวทย์
                                       เสกมนต์ ด้นคาถา ว่าร้อยกรอง ท่องอาขยาน หว่านเสน่ห์ หรือยืนเท่ห์ๆ
                                        (ห่า ไรก็ได้อ่ะ..) ช่วยหน่อยเถ้ออออ
 
                                      ผู้กำกับร้อยล้าน ที่อยากช่วยซ่อมสังคม ไม่ต้องสร้างสรรค์ก็ได้อ่ะ ซ่อมให้
                                       ปกติเหมือนเดิมก็ได้นะน้า  "ไม่ต้องหอมหรอก แค่ไม่เหม็นก็พอ"
 
                         คำเตือน : ใครอ่านแล้วก็ดี  ตีความแล้วก็ดี  ตรงก็ดี  ไม่ตรงก็ดี  
                                         อย่าคิดมาก ก็จะดีขึ้นไปอีก
 
 
 
 
 
 
อธรรม
 
 
 
                                       มีคนหาย หายไปตามแผน  เสียใจ และยังเสียอยู่ ขอ อีซัก โทษดิ
                 เรื่องมันยาว   ไม่เล่าละกัน
                  อะไรนะ   .. ไม่เอา
                  ..       ก็บอกว่าไม่ไง       นี่ไม่ได้บอกผ่านเลยนะเนี่ย
 
                  ..ไม่          ไม่เคยได้ยินงะ              
 
 
                 "ให้เล่า เท่ากับ แช่ง"?? 
 
 
 
 
 
                        
                                               
                                     เอ่า!! บอกไม่เข้าใจ  ไม่ว่าอะไร ให้ยิ้ม ยิ้มให้แย้มด้วย  
 
                                                                                                            น่าน หยั่งง้าน..